arama

Alfred Nobel

Alfred Nobel
  • paylaş
  • paylaş
  • paylaş
  • paylaş
  • paylaş
  • Haber Haber

Büyük bir İsveçli mucit ve sanayici olan Alfred Nobel, bir hayli ters istikametleri olan bir insandı. İflas etmiş bir şahsın oğluydu; fakat kendisi bir milyoner oldu.

Edebiyat aşığı bir fenciydi, ardından bir ideal vazgeçen sanayici oldu. Bir miras sahibi oldu; fakat son derece kolay yaşadı. Cemiyet içinde keyifli olmasına karşın, yalnız olduğu zaman suratında tasa ve üzüntü vardı. Bir insanlık aşığı idi; fakat hiç eşi ya da O ’nu beğenecek bir ailesi olmadı. Vatanına aşık bir şahıs idi; fakat yabancı topraklarda yapyalnız can verdi. Sulh zamanında maden sanayinde ve yol inşaatında kullanılsın diye yeni bir patlayıcı madde olan dinamiti keşfetti; fakat dinamiti bir silah olarak savaşta yurttaşlarını yaralamak ve öldürmek için kullanıldığını gördü. Çok bereketli hayatı süresince sık sık, verimsiz bir insan olduğu duygusuna kapıldı. 

Alfred Nobel ’in gerçekten askeri ehemmiyet taşıyan tek buluşu dumansız baruttu Balistit ve servetin tümü içindeki hisseyi % 10 ’ dur. 

Kendisini çok methedenlere, bu methiyelerden sevmediğini söylerdi; fakat vefatından sonra, ismi bir hayli ün ve gurur getirdi. 
Alfred Nobel, 21 Ekim 1833 ’te Stockholm ’de doğdu. 1842 senesinde ailesi Rusya ’ya taşındı. Babası İmmanuel, Rusya ’da mühendislik sanayinde çok ehemmiyetli bir mevki elde etti..

Fakat, Nobel ’in gerçek emeli para kazanmak, hatta bulgu yapmak da değildi. O seyrek mutluydu ve her zaman hayatın anlamını inceliyordu. Gençliğinden beri edebiyata ve felsefeye karşı derin bir ilgi duyuyordu. Belki bu surattan hiç evlenmedi. 

O tam insanlığa karşı derin bir sevgi ve şefkat dinliyordu. Muhtaçlara karşı her zaman cömertti. Bir defasında
“can veren insanlar için müthiş abideler yaptırmaktansa, muhtaç insanların karnını doyurmayı seçim ederim” demişti. 

En büyük tutkusu savaşın son bulacağı günü görmekti. 1896 senesinde vefatına dek, halklar arası sulhun sağlanması için parasını ve zamanına tüketti. O namlı vasiyetnamesi ile fizik, kimya, fizyoloji, tıp, edebiyat ve sulh mevzusunda bulgu yapan insanlara miras vazgeçiyordu. Bu öyle bir abideydi ki, vefatından uzun müddet sonra dahi anımsanacaktı.